Mustafa Güzelgöz,

1943 senesinde bir kütüphaneye memur olarak atanır. Gelen giden olmaz. Üstlerine, amirlerine danışır “Şşt, al paranı otur aşağı” derler. Tabi ki buraya konu olduğu üzere oturmaz yerinde ve gidip eşeğine iki sandık yaptırıp kitaplarla doldurur ve köy köy gezer, çocukları heveslendirir. Hakkında dava dahi açılır. Bir laf var ya “Okumak cehaleti alır, eşeklik baki kalır” , buradaki eşekten kasıt Mustafa’nın eşeği değil, amirleridir.