Ne garip bir başlangıç ve bitiş içindeyim. Ben kalabalıklar içinde yalnız kalanlardanım. Anlaşılamayan aynı zaman da anlatamayanlardanım. Rüzgar savursa da bir yön bulsam diyorum merkezimde durmuyorum hep dalgalanırken derinliğimde bir yol bulmak istiyorum. Okumaya devam et “Nihavend Seyri”
Mevsimlik işçiler gibi göçüyor oradan oraya düşüncelerim. Her doğan günün batışı kovalanırken, artık acıtmıyor hatta hiç kanatmıyor sürüklüyor, sanki masum bir tebessüm bir iz bırakıyor bu geceleri. Sesimi dinliyorum içimdeki sessizliğimi dışa vurmadan içimde yankılanıyorum. Okumaya devam et “Limbus’da Yaşam”
