Hayata dair sunulan tüm basit formüller aynı zamanda hayatımıza dair referans alınması gereken özel mesajlardır. Bunlardan benim için en değerli olan varlığımızı açıklayan enerji formülleridir. Güç ve zamana ihtiyaç duyar. Nihayetinde bir bileşkesi eksik kalsa varlığının bir anlamı kalmaz. Okumaya devam et “Enerji, Güç ve Zaman (English Version)”
Öncelikle bu şarkıyı, yazıyı okumadan önce alt fon olarak açabilirsiniz. 🙂
Initially, before reading can open this song as a back-sound. 🙂
Okumaya devam et “BU SANA KALAN YOL / 06.01.2016 (English Version)”
Düşün ki seçtiklerinin hiç biri kendi tercihin değil ve her tercihin bu sistem için bir kaybediştir, aslında bir özgürlük vazgeçişidir. Bizler ezbere yaşatılan gerçekleri kabul etmemekle bir Einstein olamadık, olamayacağız. Okumaya devam et “Düşününce”
Nereye gitsen yakanı bırakmazdı bir gökyüzü bir de yüreğin. Sonbahar zamanı yaşatmazdı tüm ihtiyaçları var olsa da bir yaprağı koparmayı vazife bilirdi dalından sanki ve yine bir sonbahar zamanı kuşlarda bırakıp kaçardı, sevmezlerdi o mevsimi. Okumaya devam et “Birbirine Karışan Mevsimler”
Biliyorum, her bitiş bir başlangıca gebe ve bazen başlamak bir şey ifade etmiyor ,başlangıçların belirsizliğinden korkuyorsun kimi zaman. Anlıyorum ki kimi zaman anlamıyorum, sadece inanmış taklidi yapıyorum kendime, düşüncelerime… Aslında kendimi kandırmayı pek beceremem, bilirim zaten ben hiç kandırabildiğimi de inanmadım ki ama… Ama son hep aynı, alışıyoruz değişmeye alışıyoruz her geçen günle ruhumuzun daha dimağına kavuşmasına bir o kadarda bedenimizin artık yorulmasına… Okumaya devam et “Yazgı”
Yazılar, boş sayfaları doldurmak için miydi ya da içinde boşalamayan düşünceleri yeni mekanlar, adresler kazandırmak adına mı vardı. Yazılar yazıldıktan sonra da dağılıyordu, başka doluşmuş koridorlara girip oralarda yeni yerler ediniyordu, hücrelere bölünüyordu nihayetinde okundukça fikirleşiyordu, katreleşiyordu. Okumaya devam et “Yazınsal”
Koşmayı beceremez kameruna dizginlediğin atın
Şahlanmasını bilir inceden duyguların
Ki münevverine yaklaşmışken çarkın
Yel vurur hayallerini öğütürken değirmeninde Okumaya devam et “Aynalar Soyunur, Kağnılar Yorulur”
Düşünüyorum da biz büyüyerek çocukluk etmişiz, demiş bir üstadımız ve yine bizler büyürken hayallerimizi de olur olmaz yere beraberinde küçültenler olmuşuz. Peki, hata nerede çözümü yok mudur ya da çocuk kalmak bu kadar mı zordur oysa büyüyen bir bedene de sığdırılabilinir mi çocukluk hem öyle çok da yer kaplayacak bir vücut büyüklüğünde de değildir zaten çocuklar hep küçümsenmiyor mu, Okumaya devam et “Affan Dede”
Ne garip bir başlangıç ve bitiş içindeyim. Ben kalabalıklar içinde yalnız kalanlardanım. Anlaşılamayan aynı zaman da anlatamayanlardanım. Rüzgar savursa da bir yön bulsam diyorum merkezimde durmuyorum hep dalgalanırken derinliğimde bir yol bulmak istiyorum. Okumaya devam et “Nihavend Seyri”